ஆப்நகரம்

மாவீரன் திலீபனின் இறுதி ஆசை இதுதான்!

தமிழ் ஈழ வரலாற்றில் மாவீரன் திலீபனுக்கு தனி இடம் உண்டு. தனது அறவழிப் போராட்டத்தால் உலகையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்த அந்த மாவீரன் மறைந்த தினம் இன்று (செப்டம்பர் 26).

Samayam Tamil 26 Sep 2019, 11:33 am
சிங்களப் பேரினவாத அடக்குமுறையில் சிக்கித் தவித்த ஈழத் தமிழர்களுக்காக அமைதி வழியில் போராடியவர் தந்தை செல்வநாயகம். அதன்பின் ஆயுத வழியிலான போராட்டத்தை இளைஞர் கூட்டம் முன்னெடுத்தது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் பிரபாகரன் அதை வெற்றிகரமாக முன் நகர்த்தினார்.
Samayam Tamil Untitled collage


விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் யாழ் மாவட்ட அரசியல் பிரிவுத் தலைவராக இருந்தவர் திலீபன் இராசையா. திலீபன் 1963ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 29ஆம் தேதி பிறந்தார். விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் ஆரம்பகால உறுப்பினரான இவர் அடிப்படையில் மருத்துவரும்கூட.

1987ஆம் ஆண்டு இந்திய அமைதிப்படை இலங்கை சென்றிருந்தபோது, விடுதலைப் புலிகள் இந்தியா கேட்டுக்கொண்டதன்பேரில் ஆயுதங்களை ஒப்படைத்தனர். அப்போது புலிகளுக்கு எதிராக செயல்பட்ட ஆயுதக் குழுக்களுக்கு இந்திய அரசு அந்த ஆயுதங்களை வழங்கியதாக குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. மேலும் இந்திய அமைதிப் படைமீது பல்வேறு குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டன.

இந்நிலையில் மீள் குடியேற்றம் என்ற பெயரில் வடக்கிலும் கிழக்கிலும் புதிதாக திட்டமிடும் குடியேற்றங்களைத் தடுத்து நிறுத்தவேண்டும்; சிறைக் கூடங்களிலும் இராணுவ போலீஸ் தடுப்பு முகாம்களிலும் தடுத்துவைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் அரசியல் கைதிகள் யாவரும் விடுதலை செய்யப்படவேண்டும்; அவசரகாலச் சட்டம் முழுமையாக நீக்கப்படவேண்டும்; ஊர்காவல் படையினருக்கு வழங்கப்பட்ட ஆயுதங்கள் முற்றாகக் களையப்படவேண்டும்; தமிழர் பிரதேசங்களில் புதிதாக போலீஸ் நிலையங்களைத் திறப்பதற்கு மேற்கொள்ளப்படும் நடவடிக்கைகள் முற்றாக நிறுத்தப்படவேண்டும் என்ற இந்திய அமைதிப் படையிடம் ஐந்து அம்சக் கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி 1987ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 15ஆம் தேதி காந்திய வழியில் தண்ணீர்கூட அருந்தாமல் உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டார்.

நாள்கள் கடந்தாலும் அந்தக் கோரிக்கைகள் எதுவும் நிறைவேற்றப்படவில்லை. திலீபனும் தனது உறுதிப்பாட்டில் நிலையாக இருந்தார். இறுதியாக செப்டம்பர் மாதம் 26ஆம் தேதி சனிக்கிழமை காலை 10.48 மணிக்கு தன் இன்னுயிரை தமிழ் மக்களுக்காக கொடுத்து விடைபெற்றார்.

அவரது மறைவு எண்ணற்ற தமிழ் இளைஞர்களுக்கு பெரும் ஊக்கத்தைக் கொடுத்து போராட்டக் களத்திற்கு இழுந்து வந்தது. போராட்ட பந்தலில் திலீபன் உயிரையை கையில் பிடித்துக்கொண்டு தன் இறுதி உரையை ஆற்றினார்.

“என்னால் பேச முடியவில்லை, ஆயினும் என் மனம் மகிழ்ச்சியில் மிதக்கின்றது. நீங்கள் பல்லாயிரக்கணக்கில் இந்தப் புரட்சிக்குத் தயாராகிவிட்டதை என் கண்கள் பார்க்கின்றன. நான் திருப்தி அடைகிறேன். இன்று பேச முடியாத நிலை இருக்குமென நினைத்தேன். ஆனால் நீங்கள் தந்த உற்சாகம்தான் என்னை இப்போதும் வாழவைத்துக் கொண்டுள்ளது.

நான் நேசித்த தமிழீழ மண்ணில் வாழ்கின்ற ஒவ்வொரு மக்களும் இந்தப் பெரும் புரட்சிக்குத் தயாராக வேண்டும். நான் நேற்றும் கூறிவிட்டேன் எனது இறுதி ஆசை இதுதான். நான் மீட்கப்பட முடியாத நிலைக்குச் சென்றுவிட்டதை உணர்கிறேன். ஆனால் பெரும்பணியை உங்களிடம் விட்டுச் செல்கிறேன்.

நான் மிகவும் நேசித்த என் தோழர்கள் என் சகோதரிகள் எல்லாவற்றிலும் மேலாக என் தலைவன் திரு. பிரபாகரன் அவர்கள் உங்களுடன் இருக்கிறார். நீங்கள் பரிபூரணமாகக் கிளர்ந்தெழவேண்டும். மாபெரும் மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும்!

இப் புரட்சி நாள் என்னுயிருக்கு மேலாக நேசிக்கும் என் மக்களுக்குக் கிடைக்கட்டும். எமது எதிர்கால சந்ததி வாழ ஒரு நாடு தேவை. அல்லாவிட்டால் நாளை எங்களைப் போல்தான் எமது எதிர்கால சந்ததியும் துன்பப்படும் வருத்தப்படும். எனது மூளை இப்போது எதனையும் நன்றாக கிரகிக்கவில்லை என்பது எனக்கு விளங்குகிறது.

இதில் பிழைகள் இருக்கலாம். இதை நீங்கள் பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள். புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்" என்று பேசி முடித்தார். அவரது குரல் இன்றும் ஈழத்தில் மட்டுமல்ல எண்ணற்ற தமிழ் இளைஞர்களின் மனதில் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

அடுத்த செய்தி