ஆப்நகரம்

மனித உயிர்களை மயிரிழையளவும் மதிக்காத அரசு... பேனர் என்னும் மனநோய்

பேனர் கலாச்சாரத்தில் மூழ்கிக்கிடக்கிறது தமிழக அரசு. இரண்டு உயிர்கள் பலியான பின்பும் பிரதமருக்கும் சீன அதிபருக்கும் வரவேற்பு தெரிவிக்க பேனர் வைக்க தமிழக அரசுக்கு அனுமதி வழங்கியிருக்கிறது நீதிமன்றம்.

Samayam Tamil 4 Oct 2019, 4:34 pm
பூ வாங்கலையோ, பூவு.. மீன் வாங்கலையோ மீனு.. வெண்டைக்கா கத்ரிக்கா முருங்கக்கா என வீதிகளில் விற்கப்பட்ட விளம்பரங்கள், காலமாற்றத்துக்கு ஈடுகொடுத்து தானும் புதுப்புது வடிவங்கள் எடுத்துக்கொண்டே இருக்கிறது.
Samayam Tamil 201710261207155552_Tamil-Nadu-government-appeal-to-Banner-cut-out-for-the_SECVPF


டைனோசர்களில் ஆரம்பித்த விளம்பர மோகம் இன்று விண்வெளியில் விளம்பரம் வைக்கும் அளவுக்கு மாறியிருக்கிறது. இதன் இடைப்பட்ட வடிவங்களில் ஒன்றுதான் பேனர்.

விளம்பரங்களின் நோக்கம் வேறாக இருக்க, இந்த விளம்பர பேனர்களின் நோக்கம் வேறொன்றாக இருக்கிறது.

விளம்பரத்தின் நோக்கம் என்ன.?

இங்கு இது கிடைக்கிறது வேண்டியவர்கள் வரலாம். என்பதுதான்

சரி...ஒரு நிகவுக்கு ஏன் விளம்பரம்?

இங்கு இந்த நிகழ்ச்சி நடக்கிறது.. இவர்களெல்லாம் பங்கு கொள்கிறார்கள். இந்த செய்தி பேசப்படப்போகிறது.. வர நினைப்பவர்கள் வரலாம் என்பதை தெரிவிக்கத்தான் ஒரு நிகழ்வுக்கு விளம்பரம் தேவைப்படுகிறது.

இதனை துண்டறிக்கையாகவோ, சுவரொட்டியாகவோ, சுவர் விளம்பரங்களாகவோ தெரிவிக்கலாம்.

ஆனால், டிஜிட்டல் பேனர்களின் வரவு, மனிதனுக்குள் புதைந்து கிடந்த அலங்கார ஆசைகளை எழுப்பி விட்டது. அது தன்னைத்தான் தொழும் தவறான ஆசைக்குள் தனிமனிதர்கள் குறிவைத்து தள்ளிவிட்டது. பேனர்கள் இல்லாத நகர்வில்லை என்ற நிலை நோக்கி நகர்ந்தனர் மக்கள்.

ஓவியம் வரைவதை விட குறைவான செலவு என்பதையும், வரைவதை விட தெளிவாக தன் முகம் தெரிவதையும் கொண்டாட்ட மனநிலையில் அனுகினான் மனிதன். விளைவு, எல்லா கொண்டாட்டங்களிலும் (இறப்பு உட்பட) பேனர் தவறாமல் இடம்பெற்றது . இறுதியில் பேனர் ஒரு கலாச்சாரக்கூறாக வடிவெடுத்தது.

உண்மையில், பேனர் கலாச்சாரம் என்ற சொல்லே முதலில் வெட்கத்துக்குரியது. ப்யனில்லாத சொல்லே சொல்லாத சமூகம், இன்று, வெட்டிச்செலவு, தெண்டச்செலவு, இஷ்டச்செலவு என கஷ்டச்செலவுகளை கூட்டிக் கணக்கெழுதிக் கொண்டிருக்கும் அவலத்தைதான் பேனர்கள் ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன.

நடந்து முடிந்த பாராளுமன்றத்தேர்தலில் விளம்பரத்துக்காக மட்டும் செலவு செய்யப்பட்ட தொகை 20000 முதல் 25000 கோடி ரூபாய்(சி.எம்.எஸ் அறிக்கையின்படி ). இதில் ஒரே ஒரு மாநிலத்தில், ஒரே ஒரு கட்சி , பேனர்கள் வைத்ததற்கு மட்டும் சுமார் 17.56 கோடி என்று கணக்கு காட்டியிருந்தது.

இதனை விளம்பர மோகம் என்று இதை சொல்லக்கூடாது என்று சிலர் தொடர்ச்சியாக முழங்கி வருகிறார்கள். ஆம். இது மோகம் அல்ல. சுயவிளம்பர வெறி என்ற சொல்லால் குறிப்பதே சிறந்ததாக அமையும்..

மக்களுக்கு உதவக்கூடிய ஒன்றைக்குறித்து அறிவிப்பை செய்வதற்குத்தான் பொதுவெளி விளம்பரங்கள் தேவையே ஒழிய, தன்னைக்குறித்து தம்பட்டம் அடிப்பதற்கு தனியார் இடங்களே போதுமானவை.

ஆனால், முறைப்படுத்தப்படாத சட்டமும், ஒழுங்காற்றுக்கு வராத விதிமுறைகளும் இந்த காசுக்குப்பெறாத கலாச்சாரத்தை காவு வாங்கும் கலாச்சாரமாக மாற்றிவிட்டன.

விளைவு வெளிஉலகுக்கு தெரிந்தே இரண்டு உயிர்களை அநியாயமாக இழந்திருக்கிறோம். கோவையில் ரகு, சென்னையில் சுபஸ்ரீ.


இதற்குப் பின்னே இருக்கும் நுண்ணரசியலை அரசியல்வாதிகள் பேசட்டும். ஆனால், அடிப்படையான கேள்விகளையாவது நம் தரப்பில் நாம் எழுப்பியாக வேண்டும்.

இல்லத்திருமண நிகழ்ச்சிக்கு நடுரோட்டின் நடுமையத்தில் ஒய்யாரமாய் பேனர் வைக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? நடுரோட்டில் வாகன ஓட்டிகள் இதைப்பார்த்துதான் திருமணத்துக்கு வரப்போகிறார்களா? ஆம் என்றால் எதற்கு இசை இரைச்சல்? என்றைக்காவது மற்றவர் இல்ல நிகழ்ச்சிகளின் பேனர்களை நீங்கள் பார்த்து, அந்த முகம் மனதில் நின்றதுண்டா? யாருக்கும் மிக மிக அடிப்படையான இந்த கேள்விகளைக் கூட கலந்தோலோசிக்காமால் வெற்று விளம்பரத்துக்காக பேனர் வைக்கும் மனநிலையை மனநோய் என்று குறிப்பிடுவதைத் தவிர வேறென்ன சொல்ல...
உலகத்தின் கவனம் என்மீது படவேண்டும் என்ற எண்ணம் இருக்கும் மனிதர்கள் தங்களுக்கு கிடைக்கும் சிறிய அங்கீகாரத்தையும் பெரிதாக நினைத்துக்கொள்வர். நான் உங்களை விட மாறுபட்டவன் என்றோ, தனித்தவன் என்றோ காட்டிக்கொள்வதில் பெரும் சிரத்தை எடுப்பர். மலை மீதும் டவர் மீதும் ஏறி செல்ஃபி எடுக்க நினைத்து செத்து மடிவதெல்லாம் இந்த மனநோயின் தீவிர வடிவம்தான் என்கிறார் சென்னையை சேர்ந்த மருத்துவ உளவியல் நிபுணரான அரவிந்த்குமார்.

இந்நிலையில், அக்டோபர் 11ஆம் தேதி முதல் 13 ஆம் தேதி வரை இந்திய பிரதமரும் சீன அதிபரும் சென்னையில் சந்திக்க உள்ளனர். இதற்கு வரவேற்பு தெரிவிக்கும் விதமாக பேனர் வைக்க அனுமதி கேட்கிறது அதிமுக அரசு.. முன்பு பேனர் வைக்க தடை பிறப்பித்த நீதிமன்றம் இப்போது வைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று அனுமதி அளித்திருக்கிறது.

மனித உயிர்கள் மயிரிழையளவும் மதிக்கப்படவில்லை என்பதையே இந்த நிகழ்வு காட்டுகிறது.
இப்படித்தான் வரவேற்பீர்கள் என்றால், விமான நிலையத்தில் பூங்கொத்து கொடுத்து நடிக்க மாட்டீர்களா?. பிறகெதற்கு இந்த பேனர்கள். அதுவும் ஒன்றல்ல இரண்டல்ல 14 இடங்களில்.

இவர்கள் சீனா போனால், இவர்களுக்கு இப்படி பேனர் வைத்து வரவேற்பு நடக்கும் என்று நினைக்கிறார்களா? இவர்களை மனநோயாளிகளாக நினைத்து மன்னிக்க கூட மனம் வரமாட்டேன் என்கிறது..

உங்கள் மனநோய்க்கு எங்கள் உயிரா??

அடுத்த செய்தி